wegfallen
intransitives Verb | geçişsiz fiil v/i <unregelmäßig | kuraldışıirr; -ge-; sein | geçmiş zaman „sein“ fiiliyles.>Tüm çevirilere genel bakış
(Daha fazla ayrıntı için çeviriye tıklayın/dokunun)
- kaldırılmak, (artık) yapılmamakwegfallenwegfallen
- durmak, durdurulmakwegfallen (≈ aufhören)wegfallen (≈ aufhören)